Trust – ochrona majątku

Czym jest trust?  Czy trust pozwala na ochronę majątku?

Trust to umowa, w której osoba posiadająca majątek (donator/settlor) chce go przekazać na określony cel. Powoływana jest określona osoba, która będzie zarządzać przekazanymi środkami, w sposób określony w umowie trustu (deed of trust).

Trust to konstrukcja trójstronna, która pozwala swobodnie dysponować majątkiem, w taki sposób, że zarządzanie dobytkiem lub przedsiębiorstwem może zostać powierzone jednej osobie, a zyski są akumulowane lub rozdysponowywane na rzecz beneficjentów. Istotą takiego rozwiązana jest możliwość przeniesienia własności majątku lub jego części przez ustanawiającego trust na powiernika (trustee). Zasoby majątkowe nie wchodzą do majątku prywatnego powiernika, lecz stają się częścią majątku powierniczego. Trustee, czyli powiernik zobowiązuje się zarządzać nimi w określonym celu. Sposób zarządzania i cel mogą być formowane w sposób swobodny.

Założycielem trustu może być osoba fizyczna, osoba prawna, jak i jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej.

isla-diablo-1994798_640

Na zachodzie trust jest popularny u zamożnych osób, które chcą w efektywny sposób planować zarządzanie swoim majątkiem i odpowiednio rozdysponować swój spadek.

Trust może posiadać jednego lub więcej trustee, którzy odpowiadają za administrowanie trustem i wykonywanie warunków umowy trustu. Beneficjentami trustu są ci, którzy posiadają uprawnienia do otrzymywania zysków z działalności trustu. Może to nastąpić w danym momencie lub w przyszłości.  Beneficjentem może też być sam donator.

Umowa trustu może obejmować różne formy majątku, czyli m.in. środki finansowe – po prostu  pieniądze, nieruchomości, aktywa materialne i niematerialne. Aktywa trustu są zarejestrowane na powiernika, ale nie stanowią jego prywatnego majątku. Aktywa te nie są już również prywatnym majątkiem założyciela trustu. Warto na to zwrócić uwagę w planowaniu podatkowym. Nie ma nic nielegalnego w przekazaniu do trustu środków które, zostały wcześniej opodatkowane, jak i aktywów zakupionych z udokumentowanych środków.

Jeżeli umowa dotycząca trustu została prawidłowo sporządzona, trustee może efektywnie chronić zasoby zgromadzone w truście, m.in. przed roszczeniami wierzycieli donatora i beneficjenta. Trusty są wykorzystywane nie tylko do tworzenia strategii ochrony majątku przed roszczeniami osób trzecich, ale głównie do międzynarodowego planowania finansowego, planowania spadkowego oraz zachowania prywatności beneficjentów.

Dlaczego nie ma trustów w Polsce i gdzie można je powołać?

Polskie ustawodawstwo nie przewiduje konstrukcji prawnej jaką stanowi trust. Wyjątkiem może są jego częściowe formy w postaci tzw. zarządu powierniczego. Możliwe jest oczywiście powołanie trustu przez obywatela Polski za granicą. Gdzie jest to możliwe?

Na utworzenie konstrukcji trustu pozwala prawodawstwo krajów opierających się na anglosaskim systemie prawa. Są to m.in. Anglia, Stany Zjednoczone, Kanada, Szkocja, Nowa Zelandia, Indie, RPA, ale również: Anguilla, Bahamy, Barbados, Belize, Bermudy, Brytyjskie Wyspy Dziewicze, Brunei, Isle of Man, Jersey, Kajmany, Malta, Mauritius, Nauru, Nevis, Panama, Samoa, Seszele, Singapur, Wyspy Cooka. W Szwajcarii i Liechtensteinie dopuszcza się zawarcie umowy trustu, ponieważ opierają się one na kontynentalnym modelu prawa cywilnego.

Mając jednak na względzie inne aspekty prawne, szczególnie korzystane wydaje się założenie trustu na Cyprze, na Malcie lub w Panamie.

new-zealand-414169_640

Dlaczego konstrukcja trustu powinna mieć charakter dyskrecjonalny?

Trustee musi mieć możliwość zarządzania aktywami w ramach trustu. Nie może on być ograniczony poprzez założyciela trustu. Trustee swobodnie decyduje również kiedy i jak mają zostać wypłacone zyski lub kapitały wchodzące w skład trustu. Dowolność w zarządzaniu jest oczywiście określona w umowie trustu. Konstrukcja, w której trustte przekazuje dokumenty do podpisu, a całym majątkiem fizycznie zarządza założyciel, który jeszcze jest jego beneficjentem, oczywiście jest niedopuszczalna. Taka sytuacja sugerowałaby, że faktycznie trustem zarządza nadal jego właściciel.

Charakter dyskrecjonalny trustu ma kolejną zaletę. Beneficjent nie otrzymuje stałych dochodów z trustu. Spodziewać się on może jedynie, że kiedyś w przyszłości osiągnie jakieś dochody, przy czym nie wiadomo jakiej one będą wysokości. Poufność trustu zapewnia zupełną poufność w stosunku do osób pełniących rolę założycieli czy beneficjentów takiej struktury. Dane osobowe tych osób mogą być ujawnione jedynie w wypadku postępowania cywilnego lub karnego, oczywiście tylko decyzją sądu.

Zabezpieczenie stanowi również fakt nieodwołalności trustu. Jego założyciel traci kontrolę nad majątkiem wchodzącym w skład trustu bezterminowo, co stanowi czynnik, który świadczy o tym, że trust nie powinien zostać uznany za mi.in. zagraniczną spółkę kontrolowaną.

Zalety konstrukcji trustu    

Niewątpliwą zaletą trustu jest to, że upubliczniane są jedynie informacje dotyczące jego nazwy i osoby trustee, czyli zarządzającego. Nie są ujawniane dane założyciela trustu (settlor) i jego beneficjentów. Gdy są wystosowywane zapytania zagranicznych urzędów, żadne dane nie są ujawniane. Tutaj prawo w kwestii tajemnicy jest bardzo restrykcyjne. Jedynie w bardzo poważnych przypadkach zarzutów kryminalnych lokalny sąd może zadecydować o ewentualnym przekazaniu części danych. Nim jednak do tego dochodzi lokalny samorząd wymaga wpłacenia wysokiego depozytu np. 20 tys. USD.
W kwestii podatków, również trusty się wyróżniają. Są zazwyczaj zwolnione z podatków. Wyjątek tutaj stanowią roczne opłaty związane z funkcjonowaniem w przyjaznej jurysdykcji. Dla wielu państw środki finansowe płynące z obsługi trustów są drugim źródłem dochodu zaraz po turystyce.

Skontaktuj się z nami i dowiedz więcej!